Aydınlığa Yürüyenlerin Karnesi

Cafer Kayadibi

cafer.kayadibi@gmail.com

Bu yıl ara tatilde dağıtılan karnelerde dikkat çeken bir eksiklik vardı. Sessiz ama derin bir eksiklik…
Cumhuriyetin kurucusu, bu ülkenin Başöğretmeni Mustafa Kemal Atatürk’ün fotoğrafı yoktu.

Yıllardır çocuklarımızın eline verilen karnelerde yalnızca notlar yer almazdı. O karneler, aynı zamanda eğitimin çağdaşlaşmasının, aklın ve bilimin rehberliğinin bir belgesiydi. En üstünde yer alan Atatürk fotoğrafı; “Bu ülkenin geleceği sizlersiniz” diyen bir bakış, bir hatırlatma, bir sorumluluktu.

Şimdi sormak gerekiyor:
Bir ülkenin kurucusunun, eğitimi “fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür nesiller” yetiştirme ülküsüyle emanet ettiği çocukların karnelerinden bu fotoğraf neden kaldırılır?
Bu tercih basit bir tasarım değişikliği midir, yoksa bilinçli bir yönelişin, uzun vadeli bir zihinsel dönüşümün küçük ama anlamlı bir adımı mıdır?

Atatürk’ün karnelerdeki fotoğrafı bir süs değildi.
O fotoğraf, laik ve bilimsel eğitimin; kız çocuklarıyla erkek çocuklarının yan yana, eşit koşullarda okumasının; öğretmenin toplumdaki saygın yerinin sembolüydü.
Onu kaldırmak, sadece bir görseli kaldırmak değildir. Bir hafızayı silmeye, bir değeri görünmez kılmaya çalışmaktır.

Ama tarih şunu defalarca göstermiştir:
Atatürk’ü bir kâğıttan silebilirsiniz, bir duvardan indirebilirsiniz, bir sayfadan kaldırabilirsiniz.
Peki ya onu anlayanların aklından, ona inananların kalbinden, onun izinden yürüyenlerin vicdanından nasıl söküp atacaksınız?

Bir çocuk Atatürk’ü sadece karnesinde görmez.
Onu öğretmeninin duruşunda, bir kız çocuğunun özgürce okula gidişinde, sorgulayan bir akılda, “Neden?” diye sorabilme cesaretinde görür.

Soruyu buraya bırakıyorum:
Bir ülkenin kurucusunu kâğıttan silmek mümkün olabilir.
Ama onu bu ülkenin ortak hafızasından, geleceğe yürüyen çocukların umudundan silmek gerçekten mümkün mü?