Zulme Secde Etmeyenlerin Yasıdır Kerbela

Cafer Kayadibi

cafer.kayadibi@gmail.com

Muharrem ayı, takvimlerin değil kalplerin sustuğu, tarihin en kara yazısının ilmek ilmek işlendiği bir yas mevsimidir. Bu ayda tutulan oruç, aç kalmak değil; zalimin sofrasına oturmamaktır.

Bu ayda içilen her yudum su, Fırat’ın kıyısında susuz bırakılmış masumların anısıdır. Bu ay, Hz. Hüseyin’in “Zulme boyun eğmektense baş vermek yeğdir” diyerek yürüdüğü hak yoludur.

Kerbela sadece çölde yaşanmış bir trajedi değil, hak ile batılın kıyamete kadar sürecek mücadelesinin adıdır. Bir yanda hırsın, saltanatın, zorbalığın temsilcisi; öte yanda adaletin, merhametin ve hakkın savunucusu. Bir yanda dünyaya aldanmışlar, öte yanda ahiret için baş veren inanmışlar…

Hz. Hüseyin ve 72 yoldaşı, sadece bir soyun değil, insanlık onurunun, hakikatin ve direnişin timsalidir. Kerbela’da düşen her can, bir daha hiçbir mazlumun susmaması için verilmiş bir yemindir. Bu dava, bir aile davası değil; hak ile batılın asırlar süren yüzleşmesidir.

O günden bu güne Kerbela, şekil değiştirmiştir belki, ama zulüm baki kalmış; Emeviler başka adlarla, başka yüzlerle karşımıza çıkmıştır. Ancak Hüseyin de, onun durduğu hak çizgisi de asla eksilmemiştir. Hüseyin olmak, az olmak demektir; ama doğru olmak, dürüst kalmak, eğilmemek, satılmamaktır.

Bugün de zalimler saraylar inşa ederken mazlumlar susuz bırakılmakta… Bugün de adalet arayanlar kıyılarda, zindanlarda, yalnızlıklarda… Ve bugün de Hüseyin’in “Ben zulme boyun eğmem” diyen sesi hâlâ yüreklerde yankılanmakta.

Bizler, Kerbela’nın davasını sadece bir matem değil, bir duruş olarak taşıyoruz. Her Muharrem’de bir kez daha söz veriyoruz: Zulme karşı Hüseyince duracak, hak için ser verir, sır vermeyiz.

Çünkü biliriz ki, Kerbela bir olay değil, bir imtihandır. Ve Hüseyin’i anlamak, zalime karşı susmamaktır.