logo

Deprem!..


Hülya Sezgin
hulyasezgin@hotmail.com

Malum koronadan pek dışarı çıkamıyoruz ya! Ben de evde ha bire resim yapıyorum. Ne yapayım onunla kendimi avutuyorum işte.

30 Ekim 2020… Saat 14.50… Yine resim yapıyorum. Zaman zaman ince detayları nasıl yaptığımı videoya çekip instagram hesabımda paylaşıyorum. Hem çok ilgi görüyor, hem de kursiyer arkadaşlarıma öğretici oluyor. Yine öyle bir durumdayım. Telefonumu üç ayak üzerine yerleştirdim, ayarladım, çekime başladım… İki fırça salladım… Zangır zangır… Video çekiyorum ya… Umursamadım.  Çekim iyi gidiyor çünkü. Radyomda türkü çalıyor, ben ağacın ince dallarını yapıyorum… Zangır zangır… Ben umursamaz görünsem de dışarıda kıyamet kopuyor. Karşı komşum genç hanım korkğığmuş çığlık atıyor. Köpekler havlıyor…

Allah beterinden korusun. Bizde hasar yok olunca oldu bitti sanmıştım. Oysa öyle değilmiş. Başka ilçelerde koca koca binalar çökmüş. Göçük altında kalanlar varmış… Güzelbahçe’mize komşu ilçe Seferihisar-Sığacık’oa büyük felaket yaşanmış. Yıkım yokmuş ama memleketimizde ilk kez tsunami yaşanmış. 30-40 km. düşey fay hattı kırılınca açılan yarığa dolan deniz suları kapanması ile hızla Sığacık sahilini kaplamış. Bir metreyi geçiyormuş suyun yüksekliği. Haberlerde izliyoruz bir nehir gibi masa, sandalye ne varsa önüne katmış götürüyor…

“Deprem değil, bina öldürür… Deprem değil, bilgisizlik öldürür!” diyorlar ya… Biz bu olayda bilgisizlik konusunun mağduruyuz. Sular çekilince kıyıda kalan balıkları toplayanlar olmuş. Oysa hızla geri gelince canlarını zor kurtarmışlar…

Neyse… İlk şoke durumu geçinde merak etmeye başladık… Başka yerlerde nasıldı durum?.. Tek tek yakınları aradık, onlar da bizi. Sohbet etmedim, kısaca bilgi verdim. Çünkü telefon acil durumlar için, göçük altında kalanlar için önemliydi. Hatlar kilitlenirse bilmeden kim bilir belki de birilerinin kaybına bile neden olabilirdik. İnternet üzerinden ve WhatsApp’tan mesajlaştım tek tek. Sonra şarjım azaldı, hemen doldurdum. Allah korusun bir göçük durumunda en önemli kurtarıcı telefondu çünkü…

Akşam oldu… Ya gece de olursa!.. Çadırımı ve bir yün battaniyeyi kapının girişine koydum. Bir de değerli birkaç şeyimi çantama yerleştirerek yanıma aldım telefonumla birlikte. Allah’dan gece bir şey olmadı. Sabah haberlerde izlediğimde yaşanan acılarla yüreğim kavruldu… İçim acıdı… Göçük altında kalanlar var, can kaybı var…

İyiyiz diyemiyorum. Hayatını kaybeden tüm vatandaşlarımız için çok üzgünüm. Bir kez daha anladık ki hani kimilerinin nefret ettiği, zehirlediği köpekler var ya… İşte bu canlar  Buse gibi nicelerinin hayatının kurtulmasına sebep oldu. Buse “Siz köpekleri salacaksınız, ben de kedi sesi çıkaracağım” diyerek parlak zekası ile yol gösterdi ekiplere ve kurtarıldı. Fakat Dr. Burcu Yüksel iki yavrusu ile göçük altından çıkamadı…

Ve daha nicesi…

Çorbada tuzumuz olsun diye iş yerini açanlar, sıcak çorba sunanlar, otelini açan, balık ekmek dağıtanlar…

İzmir’im kenetlendi…  Yalnız İzmir değil memleketimin pek çok yerinden yardım ekipleri gönderildi. Şişli Belediyesi ve Çankırı Belediyesi beni en çok sevindirendi… Biz Türkler böyleyiz, acı bizi kenetlendirir…

Her ne kadar “Mal canın yongasıdır” denilse de can daha önemli… Hiç unutmuyorum 1988 yılında da İzmir’de bir deprem olmuştu. Oğlum Serter 8 yaşında, kızım Senem 4 aylıktı sanırım. Çünkü onu kundaklıyordum. Gece yarısı çok şiddetli bir sarsıntı ile uyandım. Eşim Hikmet iş için yanımızda değildi. Kendim için değil, çocuklarım için çok korkmuştum. Panikledim, ne yapacağımı bilemedim.  O birkaç saniye içinde hangisini kurtaracağım diye karar veremedi anne yüreğim. En sonunda kızımı elbise dolabına sokarım, oğlumla da karyolanın yanına yatarım demiştim… Allah’dan bir şey olmamıştı. Bence en çok anneler korkuyor depremde çocukları için…

Artık bu acılardan ders almamız gerek… Yıkılmayan bina, afet eğitimleri yapılmalı. Devlet etkin bir biçimde yapı denetim sistemini kurmalı ve depreme dayanıklı hale kendi getirmeli evleri. Yoksa geçimini güç bela sağlayan vatandaşın gücü kendisinin yaptırmasına yetmiyor işte!.. Sosyal devletin de gereği değil mi vatandaşının can güvenliğini sağlamak… Çarpık yapılaşmalara imar affı getiriliyor, kimi belediyeler çürük binalara oturma izni veriyor, kimi hırsız müteahhitler çürük bina yapıyor… Ve işte acı son!.. Yüreğiniz sızlamıyor mu?..

“Nerede bir can ölse oralı olur yüreğim,
olmalı zaten.
Olmazsa “insan” olmaz yüreğim.”

Etiketler: » » » » » » » »
Share
#

SENDE YORUM YAZ

İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER KÖŞE YAZILARI

  • Kentsel Dönüşümde Yeni Bir Fikirtepe Yaratılıyor

    28 Kasım 2020 Köşe Yazıları

    İstanbul Ataşehir’de “6306 sayılı Kentsel Dönüşüm Yasası" kapsamında proje çalışmasına katılan Yenisahra’daki maliklerinin elektrik ve suyu kesiliyor, evlerinin boşaltılması isteniyor. Recep Kenan/itvhaber.com Dönemin hükümeti tarafından deprem riskli binaların dönüşümünü yaparak, vatandaşların güvenli binalarda yaşamalarını hedefleyen 6306 sayılı yasa kapsamında proje çalışmasına katılan Yenisahra’daki maliklerinin evlerinin boşaltılması isteniyor. Proje sahibi firma DKY tarafından imar planı olmayan mahallede o dönem uygulanan öz...
  • SEVGİ YUMAĞI ÇOCUKLAR VE ÖĞRETMEN

    23 Kasım 2020 Köşe Yazıları

    Bu yazım öğretmen-öğrenci ilişkisi üzerine olacaktır. Ne de olsa yakında bir 24 Kasım Öğretmenler Günü var. Böylece bu yazıyla öğretmenlerimizin de gününü kutlamış oluruz. Evet 24 Kasım Öğretmenler Günü. Her ne kadar dünyada asıl öğretmenler günü 5 Ekim Dünya Öğretmenler Günü olarak kutlanıyor olsa da ve ben 24 Kasım Öğretmenler Günü’nü 24 Kasım 1928’de Mustafa Kemal Atatürk’ün Millet Mektepleri Başöğretmenliğini kabul ettiği ve yaptığı gün olduğu için önemsiyorum. Önemsediğim için de zevkle ve büyük bir gururla kutluyorum. Bu durumu kısaca...
  • KENTSEL DÖNÜŞÜM GERÇEĞİ

    19 Kasım 2020 Köşe Yazıları

    Değerli okurlarım, ülkemiz deprem kuşağında bir deprem gerçekliği ülkesi. Özellikle 1999 depreminden sonra bu gerçeklik daha da belirginleşti. Hatta hızlı bir şekilde değişim ve dönüşüm ihtiyacı gerekli oldu. Evet, ama bu gereklilik ne kadar hızlı yol aldı, belli değil. Aslında neredeyse hiçbir metre yol aldık da diyemeyiz. Kamu dışında önemli bir hamle yapılmış değil. Üstüne de Tunceli depremi, Van depremi, İzmir depremi geldi. Yine canlar gitti, mallar gitti. Feryat, figan bir süre devam eder araya yıllar girer hepsini unuturuz ve yeni bir d...
  • FELSEFE VAZGEÇİLMEZDİR

    19 Kasım 2020 Köşe Yazıları

    40'lı yıllarda lisede felsefe dersimiz vardı. Çok sevmiştim o dersi. Olgunluk imtahanın da seçim yapabiliyorduk. Ben felsefeyi seçtim ve imtahana ondan girdim. Daha sonraki yıllarda #BertrandRussel'in ''Felsefe Meseleleri'' kitabını okumuştum. İlgim böyle derinleşti. Düşünerek yaşayan bir insanın felsefesiz yapamayacağını çok iyi anladım. AYDINLANMA EN BÜYÜK YOKSUNLUĞUMUZ Yazık ki bugün Türkiye eğitiminde felsefeye önem verilmiyor. Onsuz bir eğitim ülkeyi çıkmaza sokacaktır. Bazı İslamcı gruplar felsefe eğitimine karşı çıkarlar. İlk Avru...